Jednym ze sposobów wyceny przedsiębiorstwa jest również metoda SAN, czyli metoda skorygowanych aktywów netto. To skuteczne i miarodajne narzędzie, powodujące jednak wiele problemów i wątpliwości wśród osób, dokonujących wyceny. Jak poprawnie ją stosować?

Czym jest metoda skorygowanych aktywów netto?

Metoda SAN (skorygowanych aktywów netto) należy do grupy metod majątkowych. Bazuje ona na założeniu, że przedsiębiorstwo jest warte tyle, ile stanowi wartość jej składników majątkowych, pomniejszonych o pozostałe do spłaty zobowiązania. Pozornie zatem jest ona prosta i niewymagająca szczególnej wiedzy i umiejętności. Dlaczego zatem sprawia problemy wyceniającym?

Metoda skorygowanych aktywów netto – etapy

Metoda SAN jest metodą szacunkową, polegającą w znaczącej mierze na wiedzy, doświadczeniu i informacjach o cenach rynkowych posiadanych przez wykonującego wycenę. Jest ona udoskonaloną wersją wyceny według wartości księgowej i polega na określeniu bieżącej wartości składników majątku (aktywów) i zobowiązań, wynikającej z bilansu na dzień wyceny. Stosując metodę skorygowanych aktywów netto należy przejść przez cztery zasadnicze etapy. Po pierwsze konieczna jest identyfikacja i oszacowanie wartości rynkowej wszystkich składników majątku przedsiębiorstwa, posiadanych na dzień wyceny. Po drugie należy dokonać identyfikacji i oszacowania wartości rynkowej istniejących na dzień wyceny zobowiązań wycenianego przedsiębiorstwa. Po trzecie, w ramach metody SAN trzeba oszacować skorygowaną wartość aktywów netto przez określenie różnicy pomiędzy wartością rynkową aktywów, a wartością rynkową zobowiązań. Te korekty są konieczne tych obszarach, gdzie występują istotne, możliwe do oszacowania, różnice między wartością księgową a wartością rynkową (godziwą). Finalnie natomiast konieczne jest uwzględnienie w wycenie SAN istotnych zdarzeń gospodarczych, wpływających na wartość wycenianego przedsiębiorstwa, jakie powstały w okresie między datą wycena a dniem zakończenia prac nad wyceną.

Jak oszacować wartość aktywów i pasywów?

Największym problemem, z którym borykają się osoby, wyceniające przedsiębiorstwo jest trudność właściwego zidentyfikowania wszystkich aktywów i pasywów. W tym zakresie najczęściej dochodzi do niewłaściwej lub niekompletnej identyfikacji wszystkich składników majątkowych przedsiębiorstwa. To z kolei przekłada się na błędne wyniki wyceny. Jak ułatwić sobie pracę? Najlepiej korzystać z dobrego źródła informacji. Można na przykład użyć bilansu przedsiębiorstwa, wykazującego poszczególne aktywa i pasywa przedsiębiorstwa. Należy jednak przy tym zauważyć, że bilans może zawierać pozycje, które nie stanowią realnych wartości lub obciążeń wycenianego przedmiotu. Należy je skorygować w procesie wyceny. Podobnie istotne jest to, że wartość bilansowa zwykle nie odpowiada wartości rynkowej.

Pozabilansowe aktywa i pasywa

Bilans nie daje jednak pełnego obrazu aktywów i pasywów posiadanych przez przedsiębiorstwo. Należy wziąć pod uwagę, że możemy mieć również do czynienia z aktywami niematerialnymi, takimi jak znaki towarowe, know-how, patenty i licencje. One nie znajdą się w bilansie. Poza tym w majątku przedsiębiorstwa mogą znaleźć się również instrumenty finansowe, należności dochodzone na drodze sądowej, rezerwy na świadczenia pracownicze, a także aktywa lub rezerwy na podatek odroczony. Wszystkie te elementy należy uwzględnić w toku wyceny. Podobnie zresztą jak prawa i obowiązki oraz ryzyka obciążeń, wynikające z zawartych porozumień lub historycznej działalności.

Stosowanie innych metod dla rzetelnej wyceny

W kontekście wyceny przedsiębiorstwa metodą SAN, warto również wspomnieć, że chociaż generalnie stosujemy metodę majątkową, to nie jest wykluczone wykorzystanie innych podejść i metod do wyceny poszczególnego, pojedynczego aktywa lub pasywa. Czasami daje to lepszy, dokładniejszy wynik. Specjaliści Kancelarii Magnet od lat zajmują się wyceną przedsiębiorstw. Lata praktyki pozwoliły nam na opracowanie skutecznej strategii działania. Zapraszamy do kontaktu!